×

Suzanne Clocquet

Interview met Suzanne Clocquet, leerling begeleider, die na 20 jaar de overstap naar de zorg maakte.

“Ik wil dat de cliënten trots zijn op zichzelf”

Waar ze eerst nog 20 jaar lang een eigen beletteringsstudio had, is ze nu sinds ander halfjaar werkzaam in de zorg. Een verrassende overstap, die zeker in het begin heel erg wennen was. Toch heeft Suzanne Clocquet haar weg bij SGL gevonden: “Ik heb de zorg nu onder controle.”

Allereerst, hoe ben je bij SGL terechtgekomen?
Suzanne: “Dat is eigenlijk per toeval ontstaan. Ik zag een vacature voorbijkomen en dacht: Ik ga de zorg in en zie wel wat er gaat gebeuren. Ik kon bij SGL een opleiding starten, genaamd Persoonlijk begeleider specifieke doelgroepen. Ik ging 1 dag per week naar school en 3 dagen werkte ik bij SGL. In het begin was het wel behoorlijk wennen. Alles is nieuw. Ik voelde me eerst heel onzeker. Nu gaat het een stuk beter. Ik snap wat ik moet doen, ben een stuk zelfverzekerder geworden en ben er ook in gegroeid. Daarom heb ik er nu ook veel meer rust in gekregen.”

Waarin trekt de zorg jou?
Suzanne: “Vooral de aandacht voor de cliënt. Het zit hem vaak in de kleine dingetjes. Een knipoog van de cliënt, even een knuffel geven, vaak hoor ik ook: ‘Hoi Suus, leuk dat je er bent!’ Het geven en teruggeven is heel belangrijk. Je krijgt er zoveel voor terug. Ik leer er zelf ook heel veel van. Ik vond het eerst spannend om in zo’n groot team te werken bijvoorbeeld. Ik heb namelijk altijd alleen gewerkt, dus dat was ik niet gewend.”

Hoe bevalt het dan nu om in zo’n groot team te werken?
Suzanne: “Ik ben heel goed opgevangen hier bij Woonbegeleidingscentrum Maartenshuis. Het is een leuk team, omdat je uniek mag zijn. Jij mag diegene zijn die je bent. Dat valt me echt op. Je hoeft hier geen masker op te zetten!”

Wat zijn jouw werkzaamheden bij SGL?
Dat kan heel afwisselend zijn. In de ochtend de bewoners uit bed halen, maar ook het douchen, tandenpoetsen, aankleden en eten geven komt erbij kijken. Alles wat dus betrekking heeft op de zorg.

Wat vind je belangrijk in de begeleiding met cliënten?
Suzanne: “Ik vind vooral de aandacht 1 op 1 belangrijk, de persoonlijke begeleiding dus. Ik probeer het maximale eruit te halen bij een cliënt waar ik een passie/interesse bij zie. Zo ben ik nu met een cliënt samen Spaans aan het leren. Inmiddels spreekt ze al 200 woordjes Spaans in een halfjaar tijd! Ze gaat als een speer. Daar wordt zij gelukkig van en ik ook. Ze is zo trots op zichzelf. Ze leert, ze is aan het studeren. Ze creëert zo eigenwaarde. Het is misschien voor ons een kleine moeite, maar voor haar is het heel groot. Ik hecht dus heel veel waarde dat cliënten gaan inzien dat er ergens progressie inzit, wat dat ook mag zijn. Ik wil dat de cliënten trots zijn op zichzelf!”