Esmee van Berlo
2021 - Esmee van Berlo was 29 toen ze samen met haar vriend een verkeersongeluk kreeg in Thailand. Aan dit ongeluk heeft ze traumatisch hersenletsel overgehouden.
Esmee: "De periode na het ongeluk bestond vooral uit ‘overleven’. Ik ging revalideren en wilde zo snel mogelijk mijn oude leven weer oppakken. Ik dacht weer gewoon te kunnen gaan werken en mijn sociale momenten hetzelfde als voor het letsel in te kunnen delen. Al snel liep ik tegen verschillende dingen aan. Enorme vermoeidheid gecombineerd met hoofdpijn die er áltijd was, cognitieve beperkingen, ontregelde emoties en een verminderde belastbaarheid hebben mijn leven op z’n kop gezet. Alles leek anders en het ‘oude leven’ oppakken lukte niet. Ik raakte mijn vaste baan kwijt en zag de toekomst somber in.
Enorm confronterend
Ik was niet van plan om op te geven en hoorde over de behandeling Hersenz bij SGL. Ik dacht meteen: 'Dit is wat ik nodig heb!'. Ik heb twee modules gevolgd: ‘omgaan met verandering’ en ‘grip op je energie’. Daarnaast kreeg ik thuisbehandeling.
Eerlijk is eerlijk, het was soms enorm confronterend. Ik heb geleerd dat er sprake is van een leven vóór het letsel en een leven ná het letsel en dat de ‘oude ik’ nooit meer terugkomt. Ik bokste heel hard om het leven voor het letsel weer terug te krijgen en niet stil te staan bij wat er allemaal gebeurd is. Door Hersenz ben ik dit laatste meer gaan doen. ‘Het’ er laten zijn is in heel veel situaties van toepassing. Ook heb ik veel geleerd over het verdelen van mijn beperkte energie op een dag en hoe ik kan zorgen dat ik de dingen die wil doen, kan blijven doen. Mijn grenzen bewaken is heel belangrijk en dat gaat nog steeds met momenten mis.
Ik zal de rest van mijn leven rekening moeten houden met mijn letsel, maar Hersenz heeft me het zetje in de rug gegeven dat ik nodig had om de toekomst weer wat positiever in te kunnen zien."
Aanvulling maart 2026, door vrijwilligster Ine Wolters:
Niet aangeboren hersenletsel, NAH, is iets dat ieder van ons kan overkomen. De oorzaak kan een ziekte zijn, een hersenbloeding of een ongeluk. En dat laatste overkwam Esmee van Berlo. In 2017 was ze met haar man op vakantie in Thailand. Wat een droomreis had moeten worden, werd een nachtmerrie: ze kregen een ongeluk en Esmee kwam in het ziekenhuis terecht met traumatisch hersenletsel.
Revalideren en opnieuw beginnen
Terug in Nederland kwam eerst de tijd van de revalidatie. Daarna zou ze toch wel weer alles kunnen net als voorheen? Maar nee, dat kon ze dus niet. Ze was constant moe, had vaak hoofdpijn, emoties wisselden elkaar snel af en ze liep tegen haar beperkingen aan. Het vroegere leven met sporten en werk, het vanzelfsprekende leven voor een 29‑jarige, was voorgoed weg. Ook haar baan raakte ze kwijt. De stress die ze als medewerker bij de Jeugdzorg ondervond, kon ze niet meer aan.
Houvast vinden bij SGL en Hersenz
Op zoek naar hulp kwam ze bij SGL terecht, waar ze kennismaakte met Hersenz, een landelijk ontwikkelde training voor mensen met NAH. Het behandelprogramma bestaat uit fysiotherapie, psychomotorische therapie en cognitieve therapie, zowel in groepen als individueel. Esmee volgde twee modules: ‘Omgaan met veranderingen’ en ‘Grip op je energie’. Haar man volgde de module ‘Samen verder’, speciaal voor partners. Het hielp haar om een nieuw leven op te bouwen - niet het leven dat ze had gewild, maar wel een leven dat paste bij haar nieuwe mogelijkheden.
Leven met minder energie, maar meer bewustzijn
Tijdens ons gesprek, in de rustige, gezellige huiskamer van een SGL‑locatie, was er toch te veel ruis om haar heen: voorbijlopende mensen, koffie drinkende bewoners, muziek die aanstond. Gelukkig konden we naar een aparte ruimte. Dat deed mij beseffen dat omgevingsgeluiden, waar ik zelf weinig last van heb, voor haar veel heftiger binnenkomen. Nu, negen jaar verder, leert Esmee nog steeds elke dag om keuzes te maken. Gaat ze hardlopen of op bezoek bij iemand? Ze kan niet alles op dezelfde dag.
Omdat er niets aan haar te zien is, is het moeilijk voor de buitenwereld om te begrijpen dat er wél beperkingen zijn, en wordt ze vaker overschat. Waarom kan ze niet én hardlopen én naar een feestje op dezelfde dag? Maar aan de andere kant: mensen met wél zichtbare beperkingen worden vaker onderschat.
Werken bij Burgerkracht: betekenis in een nieuwe vorm
Esmee heeft geleerd haar leven om te buigen naar een andere vorm. Ze werkt nu 20 uur per week bij Burgerkracht Limburg, een organisatie die maatschappelijke organisaties en burgerinitiatieven ondersteunt. Hier kan ze zowel haar opleiding Social Work als haar eigen ervaringen goed gebruiken. Daarnaast geniet ze van wandelen, hardlopen, haar oppashond, vakanties en stedentrips met haar man.
Ervaringen delen als kracht
De ervaringen die ze de afgelopen negen jaar heeft opgedaan, deelt ze graag met anderen. Daarom werkt ze als ervaringsdeskundige bij SGL. Zelf gebruikt ze eigenlijk liever de term ervaringsdeler. Bij trainingen voor nieuwe medewerkers en vrijwilligers vertelt zij hoe het is om NAH te hebben, hoe verschillend dat kan zijn en hoe je als hulpverlener hiermee om kunt gaan. Ze vertelt vanuit haar eigen perspectief.
Samenwerking met Relim: nieuwe collega’s, nieuwe inzichten
Per 1 januari 2024 hebben SGL en Relim hun krachten gebundeld. Relim richt zich op ondersteuning bij werk en re‑integratie voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Bij de introductiecursussen voor deze nieuwe medewerkers is Esmee één van de gastsprekers. Soms brengt ze een huisbezoek aan iemand met NAH, wanneer een persoonlijk gesprek eerst meer passend is dan meteen een cursus. Ze vindt dat zulke persoonlijke gesprekken veel impact kunnen hebben.
Met deze aanbeveling sloten we het gesprek af. Hoe ontspannen het ook was: het kostte haar energie - energie die ze gelukkig weer kan aanvullen door op tijd te rusten.
