Hulp voor jouw naaste met hersenletsel

Vaak zien we dat niet de persoon met hersenletsel zelf op zoek gaat naar hulp, maar zijn of haar naaste. Graag vertellen we jouw meer wat we kunnen betekenen voor jouw partner, vader, moeder, broer, zus of andere liefhebbende relatie met een hulpvraag.

Samen verder helpen

Wanneer een cliënt bij ons start, voeren we eerst een persoonlijk droomgesprek. De cliënt, jij als naaste en een trajectbegeleider gaan samen op zoek naar doelen en ambities. In dit gesprek ontdekken we samen hoe iemand jouw naaste zijn/haar toekomst voor zich ziet: wat belangrijk is, welke wensen er zijn en waar iemand naartoe wil. Vanuit die droom bouwen we samen verder. Met de cliënt, de mensen om hem heen, het netwerk én onze professionals.

Eigen netwerk eerst

We beginnen altijd bij de kracht van het eigen netwerk. Jij als naaste wordt daarom actief betrokken bij het hele proces. Samen onderzoeken we wie welke rol kan spelen in de ondersteuning of begeleiding. Wat speelt er in jullie situatie? Welke vragen leven er? Wat is voor jullie waardevol? We kijken naar de wensen en behoeften van je naaste, maar ook naar die van jou. Vervolgens verkennen we welke mogelijkheden wij kunnen bieden, zodat we een plan maken dat écht past, bij jouw naaste én bij jou. Zo zetten we samen stappen richting een toekomst die klopt bij ieders wensen.

Kijk hier voor alle informatie over hoe wij onze cliënten verder helpen.

"Ik wil verder met wat wél mogelijk is"

2019 - Op vierjarige leeftijd werd bij Rachel Valkenburg een hersentumor ontdekt op de kruising van de oogzenuw. Inmiddels is Rachel 26 jaar en is zij zeer slechtziend; met haar linkeroog ziet ze nog voor twee procent en met haar rechteroog ziet ze niets meer. Als gevolg van diverse bestralingen en operaties heeft Rachel ook hersenletsel.

"Ik ben van ver gekomen maar voel mij als herboren"

Frans Claessens (61) uit Schinnen is 42 jaar getrouwd met Annie. Samen hebben ze een zoon en zijn ze opa en oma van een kleinzoon van 1,5. Op 24 mei 2018 om 23.00 uur ’s avonds sloeg het noodlot toe. “Ik weet heel veel niet meer van de daarop volgende weken, maar dat moment herinner ik me nog goed. Ik werd niet goed en belde 112. Meteen voelde ik ‘dit is mis’. Ik had een hersenbloeding en de gevolgen waren enorm. Ik gun het niemand.”

"Werken in het lunchcafé in Sittard: Ik zou niet meer anders willen.”

“Wij voelen ons weer bakker"

Een dubbelinterview met Jos en Fred over hun gedeelde passie

“Er wordt echt naar ons geluisterd!”

Miranda Willems en haar maatje Idi Hofkens

"Hier voelt iedereen zich thuis"

2021 - Marie-Louise Meijer is getrouwd met Wim. Samen hebben ze een volwassen zoon, een dochter* en zijn ze oma en opa van twee kleinkinderen. Marie-Louise werkte voorheen als beheerster van een gemeenschapshuis en deed kantoorwerk in een paprikakas. In april 2014 sloeg het noodlot toe toen Marie-Louise een beroerte kreeg. “Vanaf toen is mijn leven 180 graden gedraaid”.

Marie-Louise en Wim Meijer, cliënt en naaste

“Wij zoeken begeleiders met het hart op de juiste plaats!”

2023 - Wie kan beter vertellen hoe het is om bij SGL te werken en vooral aan welke punten een nieuwe medewerker voor onze woonlocaties moet voldoen dan cliënten zélf? Een gesprek met twee bewoners - Petra Meessen (WBC Overhoven in Sittard) en Claudia Dohmen (WBC De Baandert in Sittard) over wat zíj belangrijk vinden. Kom je bij ons werken?

"Sinds ik in WBC Hoogveld woon heb ik een dagritme, ik eet weer en ga weer naar afspraken."

2023 - "Ik ben Raymond en ik ben 66 jaar. Ik ben in oktober 2021 in Sittard komen wonen bij WBC Hoogveld. Terwijl ik dus uit Maastricht kom. Ik dacht dat de mensen hier anders zouden zijn, maar het blijkt dat mensen overal hetzelfde zijn. En ook in Sittard zijn er dus vrolijke gezichten."

Scroll