Martijn van der Heijden
2026 - Wat begon als een zoektocht naar een stage, groeide uit tot waardevol vrijwilligerswerk. Lees hier het persoonlijke verhaal van Martijn van der Heijden (23), vrijwilliger bij de REC NAH+, opgetekend door vrijwilligster Ine Wolters.
Op een hete zomerdag…
Op een van die hete zomerdagen in juni maakte ik kennis met Martijn. Gelukkig was er airco in de locatie REC NAH+ in Sittard, hoewel ik ook enkele diehards buiten aantrof, hun sigaretje rokend. Maar Martijn en ik konden voor ons gesprek in een koele kamer terecht.
Wat is de locatie REC NAH+ eigenlijk?
REC NAH+ is een woonbegeleidingscentrum (WBC) van SGL voor mensen met NAH+. Deze woonvorm is bedoeld voor cliënten die gediagnosticeerd zijn met NAH+, niet-aangeboren hersenletsel, met extra uitdagingen, zoals gedragsproblemen, emotionele ontregeling, cognitieve beperkingen, psychiatrische aandoeningen of verslavingsproblematiek. Als REC wordt er specialistische kennis en begeleiding geboden aan mensen met complexe zorgvragen.
Er is hier in Sittard, overigens de enige locatie in Limburg voor deze doelgroep, plaats voor 19 mensen. Momenteel wonen er 12 bewoners, merendeels mannen. Tot februari van dit jaar, 2026, was deze locatie gevestigd op Watersley in Sittard, maar sinds die tijd bevindt zij zich aan de Sportcentrumlaan in Sittard.
Wie is Martijn van der Heijden?
Martijn is woonachtig in Sittard, heeft Gezondheidswetenschappen gestudeerd in Maastricht en is nu bezig met zijn master GGZ. "Gezondheidswetenschappen in de richting van de Geestelijke Gezondheidszorg (GGZ) is een multidisciplinaire studie die zich richt op mentale gezondheid, ziektepreventie en het organiseren van effectieve ggz-zorg." Een zoektocht naar een stageplaats passend bij zijn studie leverde geen resultaat op. Wel kwam hij tijdens die zoektocht bij SGL terecht en vond hij een plaats als vrijwilliger bij NAH+. Hij is vrijwilliger sinds oktober 2025.
In de tijd die hij naast studie en vrijwilligerswerk nog over heeft, is de klarinet een grote passie. Al sinds zijn tiende is hij lid van de harmonie. Maar ook lezen, films kijken, wandelen en klimmen zijn geliefde onderdelen van zijn leven. Hoewel hij oorspronkelijk van plan was om een half jaar te blijven, is hij er nu, ruim een half jaar later, nog steeds. En het lijkt erop dat hij nog wel even blijft.
Waarom blijft hij?
De verhuizing van Watersley naar de Sportcentrumlaan was een dermate boeiende ervaring dat hij besloot langer te blijven. De bewoners helpen hun spullen in te pakken en hen laten wennen aan hun nieuwe omgeving: dat was ook voor Martijn een bijzondere beleving.
Wat doet hij als vrijwilliger bij REC NAH+?
Eén dag per week, momenteel op donderdag, komt hij om met de bewoners een praatje te maken, koffie te drinken, een spelletje te doen of een wandeling te maken. Langzamerhand is er een hechte band ontstaan met één van de bewoners. Elke donderdagochtend lopen zij samen richting het centrum van Sittard, op loopafstand van de woonlocatie. Winkelen, een terrasje pikken, kortom: samen op een aangename manier wat tijd doorbrengen.
Martijn heeft ook leren communiceren met een bewoner die kampt met een spraakaandoening. En zijn er geen woorden meer beschikbaar, dan wordt er samen wat geneuried. Ook dat is communicatie. Het wandelen op Watersley, gelegen op een heuvel buiten Sittard, was overigens een uitdaging, aangezien de bewoner in een rolstoel zit. Daar is nu gelukkig minder sprake van, wandelend door de vlakke wijken van Sittard!
Tips van Martijn!
- Leer van dingen die niet zo soepel lopen. Ook een conflict kan een leermoment zijn.
- Zoek altijd naar iets gemeenschappelijks met iemand om verbinding te krijgen.
- Kleur een ander niet in op basis van zijn gedrag, maar probeer hem als mens in zijn geheel te zien.
- Als vrijwilliger is het handig als je van spelletjes houdt. Veel bewoners houden ervan om te spelen. Al zijn zes potjes Mens-erger-je-niet achter elkaar soms wel wat veel van het goede!
- Ook games, Mario Kart bijvoorbeeld, worden vaak gespeeld, mede dankzij de expertise van Martijn op dat gebied.
Dit was weer een leuke kennismaking met één van de honderden vrijwilligers van SGL.
Martijn dankend voor zijn bereidheid tot een interview, nam ik afscheid en stapte van de koelte binnen naar de zinderende hitte buiten (36 graden). En nog steeds zat de diehard een sigaretje te roken…
