Direct naar hoofdinhoud
Lees voor
Scroll

Ontdek meer

Hersenletsel heb je samen

Hersenletsel heb je niet alleen. De gevolgen van het letsel treffen niet alleen de persoon zelf maar ook de directe omgeving. Soms heb je misschien behoefte aan een luisterend oor. Of iemand om mee te kunnen overleggen. Dan is het goed om te weten dat je er niet alleen voor staat. Je kunt je zorgen met ons delen, wij helpen graag. Ervaringen uitwisselen met mensen die in hetzelfde schuitje zitten, kan veel steun en begrip geven.

Hersenletsel heb je samen

Bij AC Kerkrade organiseren wij elke maand een bijeenkomst voor partners van mensen met hersenletsel. Informatie, herkenning en erkenning, ervaringen delen en leren van elkaar. Kijk voor de data in onze agenda. 

Breincafés, ook voor jou als naaste

We organiseren regelmatig bijeenkomsten met andere naasten en mantelzorgers, ‘lotgenoten’. Het Breincafé is een ontmoetingsplek voor mensen met niet-aangeboren hersenletsel (NAH). Het Breincafé is er niet alleen voor hen, maar ook voor hun partners, kinderen en vrienden. Hier kun je één keer per maand informeel samenkomen, je hart luchten en herkenning en erkenning vinden. Er komen verschillende thema’s aan bod en er is, als je dat wilt, een spreker over een actueel onderwerp. Breincafés vinden plaats op SGL locaties door heel Limburg. De data en tijden van de Breincafés vind je in onze agenda.

Agenda

"Ik zie mijn dochter meer open, minder teruggetrokken en met nog meer plezier in het leven staan"

Mia

"Er is ook aandacht voor mij als mantelzorger"

2021 - Op 17 december 2017 ging het mis met Sjef Weijmermans (60). Hij kreeg een herseninfarct op zijn badkamer. Vanaf dat moment zag het leven van Sjef en zijn vrouw Marion er heel anders uit. Marion: "Opeens was ik naast partner ook mantelzorger geworden."

Het persoonlijke verhaal van Marion Weijmermans

"Partners gaan ook door een hel"

2021 - Marie-Louise Meijer is getrouwd met Wim. Samen hebben ze een volwassen zoon, een dochter* en zijn ze oma en opa van twee kleinkinderen. Marie-Louise werkte voorheen als beheerster van een gemeenschapshuis en deed kantoorwerk in een paprikakas. In april 2014 sloeg het noodlot toe toen Marie-Louise een beroerte kreeg. “Vanaf toen is mijn leven 180 graden gedraaid”.

Marie-Louise en Wim Meijer, cliënt en naaste

“Zoek hulp, lotgenotencontact helpt je echt verder”

Mia van den Goor (68) uit Kessel was 58 jaar toen haar man Jos in 2012 een hersenbloeding kreeg. Niet alleen Jos’ leven veranderde volledig, ook voor Mia werd niks meer zoals voorheen. Er is een leven voor en een leven na het hersenletsel van Jos. Mia: “Afgelopen tien jaar heb ik heel veel geleerd. Blijf niet thuis zitten kniezen maar ga erop uit en zoek hulp. Kennis en lotgenotencontact kan je ontzettend verder helpen.”

Mia van den Goor, naaste en vrijwilliger

"Ik heb de oude Joop weer terug gevonden"

Joop van Drunen (73) woont samen met zijn vrouw Mia (70) in Soerendonk. Joop en Mia zijn al 57 jaar samen waarvan 54 jaar getrouwd. Zo’n vijf jaar geleden sloeg het noodlot toe toen Mia in de nacht een hersenbloeding kreeg. Sindsdien staat niet alleen het leven van Mia, maar ook dat van Joop volledig op z’n kop. Het heftige verhaal van een dierbare naaste van een persoon met niet-aangeboren hersenletsel.

Joop van Drunen, naaste

"Wij hebben echt geleerd om in het moment te leven"

2021 - Wil Walraven (62) uit Thorn is getrouwd met Elly (60). Samen hebben ze twee volwassen kinderen. In augustus 2012 kreeg Wil een herseninfarct, met hele grote gevolgen. Wil: “Ik was pas 54. Ik heb zo’n vijf jaar nodig gehad om de situatie enigszins te accepteren.”

Wil en Elly Walraven, cliënt en naaste

"Communicatie is echt de sleutel"

Annie Claessens uit Schinnen is 42 jaar getrouwd met Frans. Samen hebben ze een zoon en zijn ze opa en oma van een kleinzoon van 1,5. Op 24 mei 2018 om 23.00 uur ’s avonds sloeg het noodlot toe en kreeg Frans een hersenbloeding. "Ik dacht meteen ‘dit wordt nooit meer wat, ik zal nooit meer met Frans kunnen praten’. Maar wonder boven wonder met heel veel geduld en heel veel oefenen lukt dit wel."

Frans en Annie Claessens