Direct naar hoofdinhoud
Lees voor
Scroll

Ontdek meer

“Die kleine glimlach, dáár doe ik het voor”

Het verhaal van Dave Kuiper (30)

Dave Kuiper

2026 - Sinds december 2025 is SGL officieel een Regionaal Expertisecentrum (REC) NAH+. Dat betekent dat we gespecialiseerde ondersteuning bieden aan mensen met niet-aangeboren hersenletsel met extra uitdagingen. Werken met deze doelgroep vraagt om geduld, expertise en een sterk team. En juist daarin vindt Dave (op de foto rechts) zijn uitdaging en voelt hij zich helemaal op zijn gemak.

Van justitie naar NAH+: “Je leert mensen lezen”
‘Ik heb na mijn diensttijd een verpleegopleiding gedaan in een verpleeghuis. Mijn moeder werkte toen in een gevangenis en dat sprak me aan. Uiteindelijk heb ik 31 jaar bij Justitie gewerkt,’ vertelt Dave. ‘Daar heb ik geleerd om mensen snel te lezen. Je ziet aan houding of gedrag wat er aan de hand is. Maar het werk veranderde. Het menselijke aspect werd minder en ik merkte dat ik iets anders wilde.’ Via een oud-collega hoorde hij dat SGL mensen zocht. ‘Ik dacht: ik probeer het. Toen ik hier kwam meelopen, wist ik het meteen. Dit past heel goed bij mij. Ik kwam ’s avonds gewoon boordevol energie thuis.’

‘Je moet kunnen meebewegen’
De doelgroep waarmee Dave werkt vraagt om maatwerk en intensieve begeleiding. Het werk bestaat voor het overgrote deel uit passende begeleiding. Dave: ‘Hoe iemand reageert, moet je nooit persoonlijk nemen. Ik denk steeds: waar komt dit vandaan? Wat heeft iemand nú nodig? Het lezen van mensen is hier net zo belangrijk als in mijn eerdere werk en daar ben ik jaren in getraind. Ook het belang van structuur komt overeen, alleen pak je dat in het REC heel anders aan. Je moet echt kunnen meebewegen. Dat past ook volledig in de Triple C aanpak die we hier hebben.’

‘Daar doe ik het voor’
Wat hem raakt, zijn de kleine momenten. ‘Als een bewoner vaak slecht gehumeurd is en ik zie ineens een kleine glimlach… ja, dan weet ik dat er iets goeds gebeurt. Daar doe ik het voor.’ Sommige cliënten hebben afasie en daardoor moeite om zich uit te drukken. ‘Ik vind het lastig als ik mensen niet kan helpen en ga graag op zoek naar manieren om toch te begrijpen wat ze bedoelen. Een tablet, telefoon, pictogrammen… En soms moet je toegeven dat je het even niet weet. Dat is dan frustrerend voor allebei. Of soms lach je er even samen om. Maar dan zeg ik eerlijk: ik kom later terug, dan proberen we het weer. Vaak lukt het dan wel en dat geeft dan zo’n goed gevoel. En als het een keertje niet lukt, dan moet je samen ook een manier zoeken om met dat moment om te gaan. Dat is dan ook de uitdaging.’

‘We zijn er echt op vooruit gegaan’
Het REC is verhuisd van Watersley naar Overhoven. De nieuwe locatie biedt volgens Dave veel mogelijkheden. ‘Meer ruimte, eigen sanitair voor cliënten, fitness, houtbewerking… We zijn er echt op vooruit gegaan. En het team is top. Voor mijn gevoel hebben we hier echt de juiste mensen in het team. We hebben respect voor elkaar en luisteren naar elkaar. Het mooie is dat het team ook open staat voor suggesties die ik doe vanuit mijn ervaring, ondanks dat ik nog niet lang met deze doelgroep werk. Wat mij enorm aantrekt is dat je hier echt mensen helpt die het verdienen om begrepen te worden, ondanks dat dit niet altijd even gemakkelijk is. Maar juist dat is mijn motivatie. Over vijf jaar werk ik hier nog steeds, dat weet ik zeker.’

Het REC NAH+ groeit. Mensen zoals Dave, die nieuwsgierig, betrokken en flexibel zijn, zijn hard nodig. Meer weten? Kijk op de locatiepagina

“Die kleine glimlach, dáár doe ik het voor”

Deel dit verhaal: