Hoe helpen wij jou?

Bij SGL weten we dat hersenletsel grote gevolgen kan hebben voor jou en je omgeving. Daarom bieden wij persoonlijke begeleiding en ondersteuning, afgestemd op jouw situatie, wensen en dromen. Hoe we dat doen, lees je op deze pagina.

Hoe pakken we dit samen aan?

Stap 1: Inventarisatie van jouw hulpvraag
Jij of je verwijzer neemt contact met ons Servicepunt Zorg op omdat je hulp of ondersteuning nodig hebt en wilt kijken of SGL bij jou past. Na aanmelding word je gekoppeld aan een trajectbegeleider. Samen brengen we in kaart welke ondersteuning je nodig hebt. Zo weten we precies waar we je mee kunnen helpen.

Stap 2: Droomgesprek
Een trajectbegeleider of begeleider thuis voert met jou een droomgesprek over je ambities en wat jou gelukkig maakt. Zo krijgen we samen een goed beeld van wat jij belangrijk vindt en graag wilt in je leven.

Stap 3: Samen op weg naar een passend plan
Onze trajectbegeleiders werken met jou en je naasten aan een plan op maat, gebaseerd op de Triple C-methodiek (Cliënt – Competentie – Coach). Zo kijken we samen naar wat jij nodig hebt om je goed te voelen en je ambities te realiseren.

Eén op één begeleiding

Als je bij SGL binnen komt voer je een droomgesprek met jouw trajectbegeleider. Samen stellen jullie doelen op en bepalen jullie waar jíj gelukkig van wordt, wat jíj nodig hebt. Je trajectbegeleider blijft jouw begeleiden zolang je bij SGL in zorg bent. Samen evalueren jullie en stellen jullie doelen en ambities bij. Wij staan dus altijd naast jou, je bent nooit alleen.

"Je moet eens weten wat ik wél kan!"

2024 - Ralf Roemkens (56) uit Heerlerheide woont in WBC Schaesberg. Hij is hét voorbeeld van wat wij als SGL voor onze cliënten wensen en dromen: zoveel mogelijk zelfstandigheid, doen wat je wél kunt en eigen regie nemen om het leven te leiden dat je zelf wilt, binnen de grenzen van het mogelijke. Leven vanuit een rolstoel en vakken vullen bij de Action? Het kan echt!

Het persoonlijke verhaal van Ralf Roemkens

“We kijken uit naar een nieuw begin”

2025 - Martin Koonen (46) woont al 12 jaar bij woonbegeleidingscentrum Broeksittard. Hiervoor woonde hij een tijdje in WBC De Baandert en daarvoor zelfstandig met begeleiding thuis door SGL in Sittard. Eind 2025 gaat hij verhuizen naar een gloednieuwe locatie van SGL in Sittard: WBC Valkhöfke. Hier worden drie bestaande SGL woonlocaties samengebracht tot één. En dat is spannend, voor bewoners én medewerkers.

"Ik heb al veel geleerd"

2019 - Yvonne Buyssen was 21 jaar toen er bij haar een hersentumor werd ontdekt. De tumor kon operatief worden verwijderd, waarna bestralingen volgden. Ze heeft hersenletsel overgehouden en leeft met allerlei zichtbare en onzichtbare gevolgen. "Het valt niet mee om met hersenletsel je leven op te bouwen”.

"Ik heb nu meer rust en balans in mijn leven"

2021 - Drie jaar geleden kwam Loes Paters (43) na twee herseninfarcten op een dood spoor terecht. “Ik kwam niet vooruit. Werken bijvoorbeeld, dat ging niet meer.” Na een zoektocht kwam Loes bij Hersenz uit, het behandelprogramma dat in Limburg wordt aangeboden door SGL. “Ik heb nu meer rust en balans in mijn leven”.

“Hier bij de Dorpsontmoeting heb ik écht mijn plek gevonden”

"Ik wil verder met wat wél mogelijk is"

2019 - Op vierjarige leeftijd werd bij Rachel Valkenburg een hersentumor ontdekt op de kruising van de oogzenuw. Inmiddels is Rachel 26 jaar en is zij zeer slechtziend; met haar linkeroog ziet ze nog voor twee procent en met haar rechteroog ziet ze niets meer. Als gevolg van diverse bestralingen en operaties heeft Rachel ook hersenletsel.

"Omgang met lotgenoten is de beste stimulans"

2021 - Wil Walraven (62) uit Thorn is getrouwd met Elly (60). Samen hebben ze twee volwassen kinderen. In augustus 2012 kreeg Wil een herseninfarct, met hele grote gevolgen. Wil: “Ik was pas 54. Ik heb zo’n vijf jaar nodig gehad om de situatie enigszins te accepteren.”

"Het leven is nu ook goed!"

2021 - Marjo Westra (58) uit Puth is getrouwd met Wim, samen hebben ze twee volwassen kinderen. Het leven van Marjo stond vijf jaar geleden van de ene op de andere dag volledig op de kop door een hersenstaminfarct en hersenbloeding. Dit gebeurde op 53-jarige leeftijd, terwijl Marjo midden in het leven stond en heel actief en sportief was. “Het kan echt iedereen gebeuren”.

Scroll