Hoe helpen wij jou?

Bij SGL weten we dat hersenletsel grote gevolgen kan hebben voor jou en je omgeving. Daarom bieden wij persoonlijke begeleiding en ondersteuning, afgestemd op jouw situatie, wensen en dromen. Hoe we dat doen, lees je op deze pagina.

Hoe pakken we dit samen aan?

Stap 1: Inventarisatie van jouw hulpvraag
Jij of je verwijzer neemt contact met ons Servicepunt Zorg op omdat je hulp of ondersteuning nodig hebt en wilt kijken of SGL bij jou past. Na aanmelding word je gekoppeld aan een trajectbegeleider. Samen brengen we in kaart welke ondersteuning je nodig hebt. Zo weten we precies waar we je mee kunnen helpen.

Stap 2: Droomgesprek
Een trajectbegeleider of begeleider thuis voert met jou een droomgesprek over je ambities en wat jou gelukkig maakt. Zo krijgen we samen een goed beeld van wat jij belangrijk vindt en graag wilt in je leven.

Stap 3: Samen op weg naar een passend plan
Onze trajectbegeleiders werken met jou en je naasten aan een plan op maat, gebaseerd op de Triple C-methodiek (Cliënt – Competentie – Coach). Zo kijken we samen naar wat jij nodig hebt om je goed te voelen en je ambities te realiseren.

Eén op één begeleiding

Als je bij SGL binnen komt voer je een droomgesprek met jouw trajectbegeleider. Samen stellen jullie doelen op en bepalen jullie waar jíj gelukkig van wordt, wat jíj nodig hebt. Je trajectbegeleider blijft jouw begeleiden zolang je bij SGL in zorg bent. Samen evalueren jullie en stellen jullie doelen en ambities bij. Wij staan dus altijd naast jou, je bent nooit alleen.

"Hier voelt iedereen zich thuis"

2021 - Marie-Louise Meijer is getrouwd met Wim. Samen hebben ze een volwassen zoon, een dochter* en zijn ze oma en opa van twee kleinkinderen. Marie-Louise werkte voorheen als beheerster van een gemeenschapshuis en deed kantoorwerk in een paprikakas. In april 2014 sloeg het noodlot toe toen Marie-Louise een beroerte kreeg. “Vanaf toen is mijn leven 180 graden gedraaid”.

Marie-Louise en Wim Meijer, cliënt en naaste

"Sinds ik in WBC Hoogveld woon heb ik een dagritme, ik eet weer en ga weer naar afspraken."

2023 - "Ik ben Raymond en ik ben 66 jaar. Ik ben in oktober 2021 in Sittard komen wonen bij WBC Hoogveld. Terwijl ik dus uit Maastricht kom. Ik dacht dat de mensen hier anders zouden zijn, maar het blijkt dat mensen overal hetzelfde zijn. En ook in Sittard zijn er dus vrolijke gezichten."

“Wij zoeken begeleiders met het hart op de juiste plaats!”

2023 - Wie kan beter vertellen hoe het is om bij SGL te werken en vooral aan welke punten een nieuwe medewerker voor onze woonlocaties moet voldoen dan cliënten zélf? Een gesprek met twee bewoners - Petra Meessen (WBC Overhoven in Sittard) en Claudia Dohmen (WBC De Baandert in Sittard) over wat zíj belangrijk vinden. Kom je bij ons werken?

"Ik ben van ver gekomen maar voel mij als herboren"

Frans Claessens (61) uit Schinnen is 42 jaar getrouwd met Annie. Samen hebben ze een zoon en zijn ze opa en oma van een kleinzoon van 1,5. Op 24 mei 2018 om 23.00 uur ’s avonds sloeg het noodlot toe. “Ik weet heel veel niet meer van de daarop volgende weken, maar dat moment herinner ik me nog goed. Ik werd niet goed en belde 112. Meteen voelde ik ‘dit is mis’. Ik had een hersenbloeding en de gevolgen waren enorm. Ik gun het niemand.”

"Het leven is nu ook goed!"

2021 - Marjo Westra (58) uit Puth is getrouwd met Wim, samen hebben ze twee volwassen kinderen. Het leven van Marjo stond vijf jaar geleden van de ene op de andere dag volledig op de kop door een hersenstaminfarct en hersenbloeding. Dit gebeurde op 53-jarige leeftijd, terwijl Marjo midden in het leven stond en heel actief en sportief was. “Het kan echt iedereen gebeuren”.

“Hier bij de Dorpsontmoeting heb ik écht mijn plek gevonden”

"Ik was niet van plan om op te geven"

2021 - Esmee van Berlo was 29 toen ze samen met haar vriend een verkeersongeluk kreeg in Thailand. Aan dit ongeluk heeft ze traumatisch hersenletsel overgehouden.

"Door gesprekken met lotgenoten heb ik geleerd van dag tot dag te leven"

2021 - Op 17 december 2017 ging het mis met Sjef Weijmermans (60). Hij kreeg een herseninfarct op zijn badkamer. Vanaf dat moment zag het leven van Sjef en zijn vrouw Marion er heel anders uit. Sjef: “Er is een leven voor en een leven na het infarct. Ook voor mijn vrouw”.

Scroll